12102015

Ne boktan bir yılsın sen 2015.

Bit artık.

Bütün yıkımını bütün acılarını bütün gözyaşlarını bütün olumsuzluklarını al ve bi siktir git artık.

Babamı benden alarak başladın,

Tam toparlandık… Ülke boka sardı..

Sonra kişisel acı olmazsa olmaz dedin, amcamı aldın.

Sonra "ya, senin kişisel kayıpların var ya, onlar bir bok değil" dedin.

Bana acımdan utanmayı öğrettin. Bunun için gittin Başkentin göbeğinde bir bomba patlattın. Gözümde yaş elim titreyerek Ankara’da yaşayan sevdiklerimi arattın bana.. (Şükür hayattalar, şükür zarar görmemişler.)

İnsan kendi kayıplara olan üzüntüsünden utanıyor.

İnsan sevdikleri zarar görmediği için duyduğu rahatlamadan utanıyor.

İnsan orada olmamaktan utanıyor.

Hayatta olmaktan utanıyor.

Yardım edememekten utanıyor.

Sözde yetkililerin pişkin açıklamalarını dinlemekten duymaktan utanıyor.

Babam.. acın yüreğimde, hep canlı kalacak.

Amcam.. senin üzüntün tabi ki de bende hala..

Ama benim yaşadıım hiçbir acı, çocuğunun karısının kocasının annesinin babasının kanlar içindeki cansız bedenine sarılan insanlar kadar olamaz.

Hiçbir hayal kırıklığım türkülerle halay çeken o insanların paramparça olduğunu görmenin verdiği hayal kırıklığı ile kıyaslanamaz.

Ne ölenlere Allahtan rahmet dileyebilirim, ne hayatta kalanlara şifa..

Hayatta kalanlar şifa bulamayacak. Her zaman yaralı kalacaklar, üzerlerine yapışan insan parçalarını hayatları boyunca yüreklerinde taşıyacaklar.

Ben videoları izleyecek yürekliliği bile gösteremedim. Çok üzüleceğimi bildiğim için izleyemedim. Oysa ki izlemeliyim. Üzüleceksem de üzülmek için izlemeliyim. Ağlaya ağlaya küfrede küfrede izlemeliyim. O acıya yakalanan insanların seçme şansı yoktu. Benim de olmamalı..

Yüzlerce insan, yüzlerce aile acılar içinde. Bazılarının egolarını daha da şişirmek için.

NE söylesem ne düşünsem boş biliyorum. Kafamda dönüp duran binlerce soru. Bunu kim yaptı, o insanlara kim kıydı, hem de ankarada, niye, nasıl, ben bugüne kadar gittiğim mitinglerde eylemlerde en az 3 çevik kuvvet otobüsünün önünden geçmeden miting alanına varamadım oysa ki, onlar sevmez mi solcular biraraya geldiğinde otobüs otobüs gelip gövde gösterisi yapmayı, tomalarını akreplerini daha miting alanına yürürken gözüne gözüne sokmazlar mı insanın korku salmak için, bak biz buradayız güçlüyüz biz demek için, en az 500 çevik kuvvet polisi ellerinde maskeleri ile bak ayağını denk al gazımız hazır mesajı vermezler mi?? Genellikle o alanlarda alışverişini polislerden yapmaz mısın, su satarlar, simit satarlar, en kötü yanında seninle slogan atarlar… niye yoktular bu defa?

Toplantım iptal olmasa ben de ankarada olacaktım, kuvvetle muhtemel miting alanında olacaktım, ankarada olup mitinge gidemeyen arkadaşlarım gibi ben de gidemeyebilirdim, ama en azından duyar duymaz koşanlardan biri olacaktım. Oysa ben istanbuldaydım. Sahibinin sokağa attığı bir köpeğe yeni bir ev bulduğum için mutlu huzurluydum. Eve dönerken takside cep telefonumu elime alana kadar mutluydum.

Bu ülkede yaşayan bir sürü insan bunu hakediyor. Ama onlar biraraya geldiğinde hiçbiri zarar görmüyor, üstüne üstlük fayda sağlıyorlar. Sonra meh meh konuşuyorlar ay bunlar terörist zaten topluca öldüler iyi oldu diye, o konuşan dillerini teker teker kopartsam mı rahatlarım bilmiyorum. Biri çıkıp kınıyor, başka biri çıkıp o da kınıyor. Hain saldırıyı kınayan kınayana anasını satayım.

Ben kınamıyorum. Saldırıyı yapanı değil onlara bu cesareti güveni vereni, onlara güven vereni destekleyeni, bugün orada yiten canlara sevineni de kınamıyorum. Nefret ediyorum hepsinden..

Bit 2015… Gerçekten bit artık.

Güzel günler görsek yine, güneşli günler..

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !